Naar huis

We nemen afscheid van Rome. We hebben nog tijd om een ijsje te halen bij de beste en oudste ijssalon van Rome. Jeroen heeft er de hele week om lopen zeuren en vandaag gaat hij zijn ijsje krijgen.

Maar helaas. De ijssalon is gesloten tot 12 uur en wachten dat gaat niet lukken :(
Dan maar op naar het station, kaartje voor de bus halen en op naar het vliegveld.

Zoals beloofd in het eerste verlag nog even de super service van Terravision. We komen aan om 10.20uur. Er staat al een rij bij de kaartverkoop en ook buiten is het lekker Italiaans..

Aan de beurt willen we 2 kaartjes hebben. Het meisje zegt: de eerste bus is pas om 12 uur ... We geven aan dat er volgens hun tijdschema er minstens 2 bussen eerder gaan. Ze mompelt in het Italiaans tegen ons en gaat andere dingen doen.
Je kan het raden, .. Jeroen en Marieke worden niet blij van deze persoon en laren dat in het Nederlands en Engels weten..
Uiteindelijk kopen we de kaartje ondergaan de Italiaanse regelkunde en nog meer vriendelijkheid op zijn Italiaans en nemen met een gemengd gevoel afscheid van Rome..

De stad is in een woord schitterend, de gebouwen en oudheid uniek maar de Romeinen zijn, laten we het voorzichtig omschrijven, niet de meest gastvrije mensen van Eurpa en moeten nog leren;
No Smile , No Money